Bir diyara düştüm yalnız başıma sessizlikle savaşırken burun buruna kaldığım karanlık sorguya çekiyor bu gece beni
Eksik kaldığım yanlarımdan vururken yüzüme hatalarımı ders çıkarmak yerine sadece gülüyorum
Çünkü karşılık verirsem kazanamıyacağım bir savaşın içindeyim biliyorum
Tükendim bu gece yine insanların yüzlerine gülerken içim kanıyor ama belli etmiyorum
Tutunduğum dalların hepsini tek tek kırdılar ben düştüğümde neden ayağa kalkmadın diye sordular
Hiç ellerini uzatmadılar hiç yardım etmediler sadece düştüm diye güldüler kalkmadım diye kınadılar
Yorgunluğumu gözlerimin içine bakanlar anlamasın diye gözlerimi kaçırıyorum kötü olduğum sözleri söylemek yerine iyiyim naraları atıyorum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta