Suskunluğun Mirası
Utanmak gerekmez özlemekten yana,
Sen yıktın köprüyü, bakmadın cana.
Şimdi haksızlığın sarılsın sana,
Ben gönül hatrına sustum, gidiyom.
Kurşun bana değdi, sen ise öldün,
Gerçeği geç duydun, sarardın soldun.
Haklıyım sanırken boşluğa doldun,
Ben acı içinde durdum, gidiyom.
En ağır yük imiş, dostun değişmesi,
Yabancı bir elin kalbe değmesi.
Zormuş o zalimin boyun eğmesi,
Ben seni kendinde vurdum, gidiyom.
Geriye dönünce beni arama,
İnanan o safı, merhem yarama.
Anlattıkça küçülür, gelme şurama,
Ben aşkı yüksekte tuttum, gidiyom.
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 20:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!