Suskunluğum yanıltmasın Şiiri - Murat Ülkü

Suskunluğum seni yanıltmasın, yorgun bir menzildeyim,
Darlamıyorsam seni, bil ki kelimelerim infaz edildi.
Gözlerin puslu bir kış artık, aramıza buzdan duvarlar örüldü;
Ben ruhumu azat ettim çoktan, bu bedenden firar ettim.

Bilerek mi kuşanıyorsun bu vurdumduymaz zırhını?
Kör bir kuyuda mısın; bak, bittim, tükendim, silindim.
Alnıma bu kara yazıyı tırnaklarınla mı kazıdın?
Bu gönül katliamına, kasten, bilerek mi geldik biz?

Geçmiş olsun sevdiğim, bu sahne burada kapandı,
İçimdeki devasa yangın, nihayet küle ve sükûta döndü.
Et kırılır onarılır, kemik yamama tutar da;
İnsanın içi kırıldı mı, güneş doğsa da her yer söner.

Mesele kalp değil artık, ruhun dikiş yerlerinden kopması;
Sessizce terk edermiş insan, tek bir nefes boşluğunda.
Zulmünün aynasıyla yüzleşirsin, yorgunluk şah damarına vurduğunda;
Hürriyetin o an biter, kendi ördüğün o dar kafeste kalırsın.

Aklını başına topla, bu sessizlik hayra alamet değil,
Sevgime değilse bile, bıraktığım o devasa boşluğa hürmet eyle.
Sana feda ettiğim ömrü, bir başka ömürle takas edemezsin;
Benim gibi kendinden vazgeçeni, aynalarda bile bulamazsın.

Bu sana son ihtarım; sabır mülkümün kapıları mühürlendi,
Artık hayatımın öznesi değil, dipnotta solgun bir hatırasın.
Haddini bilmez bu sevda, gururumun ayakları altında ezildi;
Sen artık kapanmayan bir yara değil, kopmuş bir parçasın.

Haykırıyorum işte; sağır vicdanının kulakları kanasın,
İçimde öldürdüğünü sandığın o heves, artık senin vebalin.
Bu aşk benim alnımdaki leke, senin bitmeyecek isyanın;
Kesildi sevdanın şah damarı, bitti artık son nefesi.

Vurgun yemiş bir sevdanın mührüdür bu kanlı sözler,
Dünya ekseninden çıksa, geri dönmez bu yolların yolcusu.
Adımı eksik etmesen de dilinden, seni görmez artık bu gözler;
Ben göğe kanat çırptım, sen kuruyan dallarında küçül dur.

Gittiğimde anlayacaksın, o yüce dağ nasıl sessizce yıkılır,
Kendi ellerinle kopardın o mukaddes sandığın bağı.
Sahte sevdaların gölgesinde, yalan iklimlere sığındın;
Sakın dönme geriye, sen benim takvimimde "hiç" olan o çağsın.