Şurda ellerini bağlamış bir çocuk oturuyor,küflenmiş kaldırım taşının üzerinde.Cebinde acıkır diye sakladığı yarım dilim salçalı ekmeği,gözlerinde çocuk işte denmeyecek o isli bakış.
Neden o bakış...
Diğer yanda evden kaçmış,ailesi üvey diye,yağmuru,karı hepsi üzerinden geçmiş.Uyur uyanık anılarla yaşamış,oyuncağı olmadan aileden yoksun,çocuk olamadan,büyük olamadan.. nefesi tiner kokan o adama iyi bak.
Neden olamamış...
Şurdaysa kimsesiz kalan o evlerin,çatlamış eşiklerinin üzerinde oturan çocuğun belinde silah,göğsünde annesinin resmi,her gece uyumadan ağlayarak öptüğü adı emir ya da kulufarketmez daha dokuz yaşında...
Neden adı yok...
Tek suçları susmak mı...
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta