Tren katarlarının ardından baktım gidişine
Suskundu yüreğim,hiç olmadığı kadar
Gözlerimin alışkanlığıydın sen
Tüten dumanım...
Şimdi bu ilkbahar akşamında
Her geçen trende bir kere daha durur yüreğim
Susar,bekler gelmeyecek ışığını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta