Kalpçe suskun, zihince puslu ve bedenen yorgun…
Ayrılmak, tek kalmak, yalnızlaşmak…
Nefsim; aciz bir korkak, fikrimse; deli bir tufan.
Rahatsız bu tufandan koca bir beden,
Rahatsız edense küçük bir neden…
“Niçin bu kadar zordur yaşamak?”
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta