Bir ezan sesi, uzak minarelerden,
Korkunç bir uğultu, ağlayan gecelere,
Üzerime çöken, yarı açık ahşap evlerden,
Ninni söyler dudaklarım,
uyumayan bebeklere.
Soyunmuş gece, gündüzü almış koynuna,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
