Suskun çığlık Şiiri - Dağlar Özügüç

Yıpranmış kaldırımlara dökülen bu kan damlaları
Harami suçuna çekilen bir titrek zılgıt
İhanetin üstünü örten eski bir ağıt
Sokak lambaları yorgun, ışıkları solgun ve yarım
Adımlar yankılanıyor köhne evlerin pencerelerinde
Üzeri katmerleşmiş günahlar kapıları zorluyor
Sabır tamamda ne zaman bitecek bu azap
Her köşede suskun bir çığlık kıvranıyor
Geceden dökülen her yaprağa bir hicran
Daha çok sabahlara devrolur bu hayasız cürüm
Kim bilir hangi vedanın izidir bu kan
Belki de kırık bir kalbin,
Kendinden kaçarken bıraktığı şivan