Gelisini degil ama gidisini anliyorum
kahverengi odamda susunca nesneler
Birden grilesiyor rengarenk arsiz sevincler
Gelisini degil ama gidisini anliyorum
O soguk,yilansi surungen ellerin
Dolaninca belime,vaktidir biliyorum
Icimde tikaniyor nefesim, susuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta