Suskun Şiiri - Ayşe Uçar

yıllar evvelisi
mevsim yazla güz arası
bilinmeyen bir vakitte
rüzgârınla estin
geldin

ılık ılık ılıktın

karıştı ortalık çekildi karanlıklar
sahte düşlerin ipliği pazara çıktı
yangınlar vurdu kırdı hazan bağlarını
yağmurlar bir başka yağdı
güneşler bir başka doğdu

kalbimde düğün bayram
senle kırklandı sevinçler neşe
sessizliğin kapısına kilit
yalnızlığın canıysa
cehenneme

nasıl da heyecanlı
nasıl da mutlu

gelip açtırdın solgun çiçekleri
kabardı denizler çekildi gözlerimin yası
etrafımda kelebekler nazlı kuşlar papatyalar
sesinin muştusu yeterdi
bir gülüşün okşardı kalbimin
çöllerini
yıllar sonrası
zemheri karakış arası
kısa bir rüya vaktiydi
güneşini de aldın
gittin

dondu saatler o vakit
dondu kalbim

yarım kaldı gülüşler
kabustu rüyalar masallar yok artık
kaf dağının altında kalbim
dilsizim
o günden beri
açan tüm güllerse
hep suskun

17050202612:20