Bir rüyayı gül mevsiminde,
Tüketir erken gelen sabah.
Susar içimizdeki değirmen.
Sesinde ertelenmiş arzular.
Göz gördüğüyle yetinir.
Susku erken gelen ölümdür.
Hangi rüyayı taşır bu sır?
Ölüm, rızasız kabuldür.
Ey, takvimsiz çalar saat!
Sustur, bu yelkovanı sustur.
Başımızda döner, durur.
Ölüm, belki kurtuluştur.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta