Bir rüyayı gül mevsiminde,
Tüketir erken gelen sabah.
Susar içimizdeki değirmen.
Sesinde ertelenmiş arzular.
Göz gördüğüyle yetinir.
Susku erken gelen ölümdür.
Hangi rüyayı taşır bu sır?
Ölüm, rızasız kabuldür.
Ey, takvimsiz çalar saat!
Sustur, bu yelkovanı sustur.
Başımızda döner, durur.
Ölüm, belki kurtuluştur.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta