Bir rüyayı gül mevsiminde,
Tüketir erken gelen sabah.
Susar içimizdeki değirmen.
Sesinde ertelenmiş arzular.
Göz gördüğüyle yetinir.
Susku erken gelen ölümdür.
Hangi rüyayı taşır bu sır?
Ölüm, rızasız kabuldür.
Ey, takvimsiz çalar saat!
Sustur, bu yelkovanı sustur.
Başımızda döner, durur.
Ölüm, belki kurtuluştur.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta