Bazen geceleri, bazen günün herhangi bir saatinde, tek başına yürürken bulabilirsin kendini, kafan karışık, aklın bulanık olur düşünürsün bazen, ne düşüneceğini bilmeden.
Ve seninle aynı anda, senin düşündüğün gibi, seni düşünen aynı duyguları taşıyan biri olur çok farklı bir yerde, aya bakarsın, yıldıza bakarsın, bulutlara bakarsın, ağaçlara, çiçeğe, böceğe bakarsın ve senin gördüğün gibi onunda gördüğünü bilirsin.
Çünkü kalpten hissedince, mesafeler, yollar, denizler, ovalar, dağlar her şey susar, sadece kalp konuşur. Ve yalnızca seni o anlar... İşte o benim dünyam dersin. Gözünden usulca dökülür yaşlar.
Sende susarsın...
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta