Bazen geceleri, bazen günün herhangi bir saatinde, tek başına yürürken bulabilirsin kendini, kafan karışık, aklın bulanık olur düşünürsün bazen, ne düşüneceğini bilmeden.
Ve seninle aynı anda, senin düşündüğün gibi, seni düşünen aynı duyguları taşıyan biri olur çok farklı bir yerde, aya bakarsın, yıldıza bakarsın, bulutlara bakarsın, ağaçlara, çiçeğe, böceğe bakarsın ve senin gördüğün gibi onunda gördüğünü bilirsin.
Çünkü kalpten hissedince, mesafeler, yollar, denizler, ovalar, dağlar her şey susar, sadece kalp konuşur. Ve yalnızca seni o anlar... İşte o benim dünyam dersin. Gözünden usulca dökülür yaşlar.
Sende susarsın...
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta