Bir sabah uyandığında gözlerin, daha çok umuda
Her zaman kinden daha fazla ve daha çok yalnızlığın
Sıcaklığından çıkmak istemezken, soğuktur oda.
Tavana ilişmiş gözlerin içinde dolaşır kimsesizlik
Griden açılmış gözlerin bebeğine akarken.
Geceden kalan ağlamaların yüzünde ki kuru
Keder yataklarında elinle buluşur, masum bir öfke ve sen susarsın!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta