Susarak Tamamlanan Cümleler

Sanrılar gördüğünü sanıyor
Geceleri kabuslar görüyor
Duygularını gizlemeye çalışıyor
Sadece susuyor ve izlemeye başlıyor
Kaleme sığınıp kâğıda dökülüyor
Ve şunları yazıyor;

“Keşke” diye başlıyor ilk satır,
sonra kelimeler titriyor,
mürekkep kalbine yetişemiyor.

Keşke bu kadar hissetmeseydim,
Keşke suskunluğum bu kadar bağırmasaydı.
Geceler beni yutmasaydı,
Sabahlar bu kadar yabancı olmasaydı.

Bir isim yazıyor, üstünü çiziyor,
tekrar yazıyor…
Çünkü bazı duygular silinse de geçmiyor.

Kâğıt doluyor, içi biraz boşalıyor,
ama acı yerli yerinde duruyor.
Kalemi bırakıyor sessizce,
çünkü bazı cümleler
ancak susarak tamamlanıyor.