Susarak Sevmek Şiiri - Ayşegül Zeybek

Bazı insanlar
seni hiç “seni seviyorum” demeden sever.
Ve sen bunu en çok
gittiklerinde anlarsın.

Susarak sevmek
zayıflık değildir.
Bazen en derin duygular
en sessiz kalplerde büyür.
Her sevgi gürültülü değildir.
Her aşk ilan edilmez.
Kimisi çiçek alır.
Kimisi şiir yazar.
Kimisi herkese anlatır.
Kimisi de sadece.
yanında kalır.
Susarak sevmek
“Ben buradayım.” demektir.
Sana yük olmadan
sana yaslanmadan
ama hep arkanda durarak.
Gözlerin dolduğunda
konuşmadan anlayabilmektir.
Bazen bir omuz
bin cümleden daha çok sever.
Ama işte en zor olan da budur
Çünkü sessiz sevgi
çoğu zaman fark edilmez.
En çok bağıranlar duyulur.
En çok isteyenler görünür.
Ama susarak seven
genelde geç anlaşılır.
Ve çoğu zaman
geç kalınır.
İnsan bazen sevdiğini söylemez
çünkü kaybetmekten korkar.
Bazen de söylemez
çünkü bozmak istemez.
Ama bilmez ki
söylenmeyen her sevgi
içeride ağırlaşır.
Bir gün kelimelere sığmayacak kadar büyür.
Ve o gün geldiğinde
ya itiraf olur
ya vedaya dönüşür.

Susarak sevmek
fedakârlıktır.
Ama sevgi
karşılık bulmadığında
sessizlik yaraya dönüşür.
Çünkü kalp
anlaşılmak ister.
Ve insan
sevilirken bilmek ister.

Belki de mesele
çok sevmek değil.
Sevdiğini
zamanında söyleyebilmek.
Çünkü bazı duygular
içinde büyürken güzeldir.
Ama paylaşılmadığında
insanı yavaş yavaş eksiltir.
Ve gece olduğunda
herkes susar.
söylenmeyenleri tek tek fısıldar.