Susar insanlar, insan insana susar!
Sokak sokak anlamsız, boş yığın kalabalıklar.
Birbiri ardına koşturmaca, bin bir telaş!
Bir o yana bir bu yana salınanlar
Yetişmez vakit yetişmez, bitmez iş
Nefes nefese! kalmıştır tüm insanlar.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta