Sabret, sabrın sonu selamet dediler sabrettim
Göremedim ne hikmetse selameti bir türlü
İsyanım diz boyu dayanacak gücüm yok
Kemiğe dayandı bıçak
Terk etmek de varmış kaderimde bu şehri
Gitmek istiyorum her şeyi arkamda bırakıp
Hatta herkesi ve seni…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta