Yokluğuna uyanıyorum.
Yastığın küsmüş bana.
Yüreğim mantığımdan hesap soruyor,
Sensizlik ateş....... yanıyorum.
Gözlerim gözlerini, ellerim ellerini arıyor.
Kulaklarımda sesin,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




İnsanın en buyuk duşmanı nefsidir sanırsınki gururumdan onurumu kurtarmak adına yaptım oysaki nefsine uyuyor ınsan ve bir anda koparıyor herşeyı bıtıyor mutsuzluk acı gelıyor ardından cok guzel bır şiir anlatıım hoş kutluyorum selam ve saygılarımı sunuyorum.
selami
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta