Elbette ki konuş, anlat. Senin en büyük hakkındır bu,
Ama yerince dinlemeyi de bil güzel evlat.
Eğer arif isen, avamdan başka eden farkındır bu,
Bilesin ki çene, ilim başında nankör cellat.
Edeptir, yeri yurdu olmaz ne garbın ne şarkındır bu,
Yitik de bir hikmettir, bunu bil sen ve de anlat.
Bir söyler iken bin dinle, seni besleyen arkındır bu,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta