Bazen, hatta çoğu zaman hep susmak istiyorum...
Konuşmaya utanıyorum, isteyipte konusamayanlarin yanında.
Ya da konuştuğunu sananlara inat.
Doya doya, kana kana susmak...
Hiç bilmediğim, duymadığım bir alfabeye ait gibi geliyor sözcükler,
Ne kadar dinlesem de anlamayı beceremiyorum.
Çoğu kez 'burası neresi' yabancılıginda, herkesi ve her şeyi seyrederken yakalıyorum kendimi, ürküyorum yalnızlığımdan...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta