Köhne bir odaydım solmuş güllerle dolu
Öfkelensem de yoktu sıyrılmanın bir yolu
Ne inkârım ne feryadım bir işe yarıyordu
Bitkin bir afyonkeş kadar pervasızda nefsim
Şımarmıştı, kabarmıştı intikam hislerim
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta