Kendimi büyük bir heyecanla alınmış, pencere önüne yeri bile ayrılmış ve sonrasında sadece süs olarak kalmış bir çiçek gibi hissediyorum.
Bazen evin içinde geziyor, gökyüzünü seyrediyorum.
Öyle çıkıyorum gün yüzüne kurumaya yüz tutmamak için.
O pencere kenarında üzerimden yıllar geçtiğini biliyorum ama saate bakıyorum bir dakikalık bile ilerleme yok.
Ve sen yapraklarımı koparıp defterin arasına koyuyorsun.
Sonra o defteri rafa kaldırıyorsun.
Yaptığın bu destursuz ihtilalin sebebidir dökülüşüm.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Beğeniyle okudum
Çıktık bir yola, yolumuz edebiyat...
Edebiyatın bir dalında açmak için çiçek.;
Şair olduk, ilhamımız "bal" naat...
Arıların kovanında dolmak için petek...!
Sizi de aramızda görmekten gurur duyduk efendim
Tebrik ederim. Yüreğinize sağlık sn Zeynep YOLDAŞ hanımefendi
Saygılar sunarım...esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta