Yıllardır söylüyorum içimdeki yangını,
Kimse duymadı geceler boyu sustuğumu.
Hayat acılarla dolu, yollar diken içinde,
Ben yoruldum artık, taşıyamam yükümü.
Bugün yine keder çöktü yüreğimin üstüne,
Hüzün sessizce oturdu gözlerimin içine.
Ayrılık yolu göründü uzaklarda karanlık,
Bir umut aradım sadece küçücük bir ışık.
Dünya bana zehir oldu, nefes bile ağır şimdi,
Sabır dedim yıllarca, tükendi içimdeki.
Ne bir omuz kaldı bana, ne de sıcak bir ses,
Kalbim sessiz ağlıyor, duyan olmuyor herkes.
Artık huzur istiyorum, biraz sakin bir ömür,
Mutluluk çok mu uzak, neden bu kadar kör?
Yeter artık diyorum, bitsin içimdeki savaş,
Sus kalbim…
Bu gece de konuşursa gözler ağlar yavaş yavaş.
Kayıt Tarihi : 28.05.2026 01:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!