Sus. Şiiri - Jean Kutlu

SUS

Sus
kimseler duymasın,
geceye emanet sözlerimiz.
Nabzın şaşırdığı kadar yakın,
bir sır kadar derin
nefesimiz.

Silsin
rüzgâr adımlarımızı
taşların hafızasından.
Geçelim
zamanın dar sokaklarından;
ne adımız kalsın duvarlarda,
ne izimiz aynalarda.

Korkulardan uzak,
umut mihman olsun içeri;
yıldızlar nöbet tutsun kapıda.
Bir an var ya,
her şeyin durduğu-
işte orada kalalım.

Ne geçmiş sorsun halimizi,
ne yarın acele etsin.
Sus,
kimseler duymasın .

jean KUTLU.