Yalnızlığına bürünmüş insanları görebiliyorum
Ve tanıyabiliyorum istemeden onları
Vücut hareketlerinden, yürüyüş biçimlerinden,
ayakkabılarından ve gözlerinden
Kaç yalnızlıkta boğuldular kimbilir
Anlaşılamamanın verdiği acıyla
Hep görünmeyen tarafında yaşadılar dünyanın
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Tebrikler harikaydı.Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta