Yalnızlığına bürünmüş insanları görebiliyorum
Ve tanıyabiliyorum istemeden onları
Vücut hareketlerinden, yürüyüş biçimlerinden,
ayakkabılarından ve gözlerinden
Kaç yalnızlıkta boğuldular kimbilir
Anlaşılamamanın verdiği acıyla
Hep görünmeyen tarafında yaşadılar dünyanın
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Tebrikler harikaydı.Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta