Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğin, batınında konuştuklarının, - içine sustuklarının-, kısmî zahiridir şiir,
ki düz okunmaz dedim affına sığınarak sevgili öğretmenim..
Bazen karînin tefsiri, şairinin kendi şiirini kendisine tafsilatını dumura uğratır...
Gönül ile okuyup, kalb ile yazan yürekkebine selâm olsun.
Saygı ve hürmetlerimle sevgili öğretmenim.
Susmak şairlerin doğal hali sanki..
Konuşmak da , ara sıra geçirdikleri bir nöbet..
" Şiir,
söylemekten ziyade bir susma işidir.." diyor A.Hamdi..
İsmet Özel ise ;
“Şiir ,
insanın neresinden koparsa ona muhatap olan kimsenin de orasına ulaşır..” diyor..
hatib-i fasihin koptuğu yerinden koşup geldi şiir ,
yüreğin imbiğinden geçip zuhur etti ığıl ığıl..
mazhar-ı hitap oldum kelimelerin dehlizine..
Kavi kalemin kelamına , teşekkürlerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta