Sonra sustu...
Çok uzun zaman olmamıştı bunu keşfedeli. Ne büyük icad diye geçirdi içinden, daha önce neden denememişti ki..
Tek tek sahnelendi dilinin şahlanışları o karşı gelmeler aynı konuları değişik kelimeler ile tekrar tekrar izah etmeye çalışmalar...
Sonuç?
Koca bir boşluk kulakları yırtan bir sessizlik...
Oysa son kaosun ardından söylemişti bukleli saçlı küçük kız, insanları değiştiremezsin kuralına göre oynayacaksın (onların kuralları).
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta