Sızılarım tutar gece yarılarında
Yediveren iç kanamalarım başlar.
Sisli şafaklara dolarım yangın yeri yüreğimi.
Gözlerin gelince aklıma.
Dalgaların savurduğu bir saman çöpü gibi
Beyaz köpüklü suların sarhoşluğunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



