Soluk soluğa çıktığım hayat yolunda,
Umuda uzanan elleri gördüm açılmıştı Yaradan’a,
Son atılan tohumlar, hazırlanıyor toprağın koynunda.
Sevgiydi tohumu toprağın koynunda besleyen,
Umutla filizlenip, hayallerle büyüyen,
Salınarak gururla çıktı, toprakta yeşerirken.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
