Sus!
Ne kadar susulacak sa o kadar sus!
Şimdi kendinle konuş yavaş yavaş.
Yalnız yüreğine dokunurken sesin.
Kimse duymasın.
Sus!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




ben şiirlerinden ziyade hikayelerini açıklamalarına genellikle yoğunlaşırdım arkadaş-ım...
ki sus-mak konusundaki düşüncelerini iyi bilenlerdenimdir bilirsin...
bazen sus-mak gerektiğine inananlardan olduğumda şüphe götürmez bir gerçek...
ama bizler sus-mayı ne kadar başarma gayretinde bulunsakta yürekler haykırır ne seni dinler ne beni sende bunu unutma...
ve herzamanki gibi sevgiyle kal arkadaş-ım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta