Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sus... güzel benzetmeler harika olmus tumsuskunlukta kavusunca gözler kesişince aynı noktada hıc durmadan konusurlar kımı zamn acımasızca kımı zaman hasret ve özlemide yogurarak tebrikler kutlarım sızı kalemınız daim olsun saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta