Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
susmak bazen ilaçtır...
yaraların kapanması için...
saygılar yüreğinize...
etkiliyici ... hüzne bulanan kalem...
kutlarım dostum... yaşanmış hayatlar... kalemle dökülür, sessizce dizelere...
hissettiğiniz duygularınızı paylaşırcasına okudum...teşekkürler paylaştığınız için...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta