Dışarıda yağmur dökülüyor sokaklara
İçerde sevda ateşi yakıyor bedenimi
Ruhum da pes etti sonunda
Göremedin diye içimdeki sevgimi
Bir yanaklarım üşüyor sevdiğim
Sensizken şu sahil kenarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta