Nöbetçi şair derler bana
Herkes giderken mars'a,ay'a
Sevda yolunda kaldım yaya
Aşk uğruna sürünüyorum
Bazıları tepemden baktı
Bazıları kalbimden vurdu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok etkileyici...mezarında nöbette olmak....yüreğinize sağlık....sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta