Şu gök yüzüne baktığımda neden hep sana benziyor.
Sessizliği duruşu bir yerlerden çıkıp, koşa koşa gelmiş gibiydi.
Ne zaman sevmek istesem, çetin bir kışa dönüşürdü.
Sabah olunca sevda yüküm alev alev çoğaldıkça çoğalırdı.
Ayakta durmaya zor çalışırdım.
Günler aylar bocaladım durdum.
Yürüdüğüm cadde sokak,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Yürek çağlayışınızı gönülden kutlarım
Yorumlarınız değerlidir
Sağolun Mustafa bey.
"Aşkın çilesi" böyle bir şey,
Sürünsen de bırakmaz peşini!
Tebrikler Nihat Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta