Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
üstat az laf çok iş tebrikler
ilginc bir anlatim..ve ilginc bir güzellik...tebrikler
klavuzu karga olanın burnu boktan çıkmazmış...bir sürüngen hem sürünür hemde sürürmüş..
saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta