Ne kadar şendi,çocukluğumda ki geçen yıllar.
Yapraklarını dökmüyordu,sallandığım ağaçlar.
Terli avuçlarımda doğan hasretimdi sabahlar.
Masum bir oyundu inan,saklandığım akşamlar
Yıllarca,yılları kovaladım,koştuğum yollarımda.
Heyecanım yeşerdi,bastığım terli topraklarda.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta