Aslında bu kadar dillendirmezdim
Üç beş süt beyazı kıvamındaki seremoniyi
Ama yalnızlık ikna etti sıradan kimliğimi
Belki dedi,
Belki bu sefer talihi değişir suçlu ve/veya azıcık olsa suçsuz gönlünün
Yoksa fahişevari bir kalıntı kalacak bir kenarında yaşanmışlıkların
Dillendir dedi
Benim suçum yok
Kabuğunu kaldırmışım, kanatmışım ne bileyim?
Süregelen tüm aşk yaralarının...
Ben anlamatmayacaktım aslında
Rızam olan tüm saçmalıkların hikayesini
Lakin dillendir dedi yalnızlık
Dök içini
Karalama için namüsait olsa bile
Kareli defterin
Türküsünü tuttur dilinde
Ezgisi temizlesin
Kalan tüm yalnızlık kırıntılarını...
Dediler ben ne bileyim?
Yapmasam
Onlar yapacaktı
Çok da lazım olan veryansınları
-ki yalnızlık dedi bana
bir ben kalmayayım yanında
artık biraz yaşa ki
ayrı yazılsın noktalamasız
kimliğim
kimliğinden...
Aslında bu kadar dillendirmezdim
Üç beş acı hatırayı
Kendileri beni fazla yaraladı
Ben de tutamadım kendimi
Hayatıma olan ziyandan sonra...
14.04.2022/arhavi
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 23:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!