Sürüklenmek Şiiri - Mehmet Berat Karabağ

Fokurdayan lavların içine düştüm,
Taşa takıldım sandım, taşa küstüm.
Meğer o itmiş beni bu ateşin içine,
Aldanmışım temiz görünen kalbinin kirine.

Kalbimin ateşi öyle coştu ki o an,
Ne yangını hissettim ne de yandığımı.
Buydu zaten bana en çok koyan,
Usta bir haydut gibi içten fethettin aklımı.

Karanlık bir odadan çıktım dışarı,
Fakat dışarının kapkara bulutları...
Sonra birden güneş göründü gökyüzünde,
İşte sende öyleydin benim gözümde.

Dışarının boğunuk bir havası var,
Yoksa kalbim mi durdu?
Terk ettikten sonra ayrı bir havası var,
Senin karakterin bu muydu?