Ey seni sürü çobanı,
Sen insanı güdemez'sin.
Beni kendi yoz sürüne,
Koyun sanıp katamaz'sın.
Mağdur derken mağrur oldun,
Harun derken Karun oldun.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta