Huzurla yaşarken şer düştü ocağıma
Artık Suriyeli de istemiyorum
Ölen kardeşimi aldım kucağıma
Artık Suriyeli de istemiyorum
Özgürce yaşarken ülkeme girdiler
Kimi görseler bir bir yere serdiler
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




İnsan olacak yanımız kalmadı nasılsa...
Suriye'nin tamamı bize ilhak etse, yarın 'bu topraklar bizim' der çıkar mı?
Anımsayalım, Özallı yılları.. 500 bin Kürt girdi sınırlarımızdan.. Dikili ağaç koymadılar, yaktılar.. Yetmedi, Bn. Mitterand'ı davet ettiler, bir de 'kişi başına şu kadar et, şu kadar sebze, bu kadar meyve, tahıl, süt' diye bir de 'MENÜ DAYATTILAR!'
Hey Allah'ım... Meğer biz ne zengin ülkeymişiz. Ne merhametli, ne misafirperver.. Avrupalı denize döker, biz kapımızı, soframızı açarız..
Ondan sonra da 'BU YILANI KİM BÜYÜTTÜ KOYNUNDA' diye ah, vah ederiz...
Der ki bir Ata Sözü: 'Misafir umduğunu değil, bulduğunu yer...'
Öyle olacaklarsa olacaksa Suriyeliler, ne ala... Bir süre bakalım.... Ya kötü tecrübeler haklı çıkarsa?
Kutlarım 'kinaye kokan' şiirinizi Safet Bey...
Biz toplum olarak insani davrandıkça kendi milletimiz zarar görmeye başladı.Başkalarının haklarını savunalım derken kendi haklarımızı unutur olduk.Suriyelilerle birlikte kim bilir eli kanlı kaç bin PKK'lı memleketimize giriş yaptı Rabbim sonumuzu hayretsin inşallah.Duyarlı yüreği kutluyorum.Selam ve saygılarımla
güzel şiir olmuş kutladım hoşça sağlıcakla kalın
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta