Yaşıtların oyun oynarken Lunaparkta
Sen elinde mendil satıyorsun kavşakta
Yanan her kırmızıda duran araçlara
Uzanır ellerin şoför arkadaşlara
Kazanmak için üç kuruş ekmek parası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yazdıklarınıza sonuna kadar katılıyorum.Beni etkileyen çocukların parkta oynaması gerekirken sizinde söylediğiniz anne ve babaların çocukları kullanmaları.Dikkat ederseniz şiirimin başlığı Suriyeli Çocuk.Çocuk açısından düşündüm ve Duygusal takıldım .
Yorum için tşkrler.Selamlar.Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta