Şûrîde bu gönül sönmez
Döndü devran, geçti mevsim
Yandı bağlar hasat olmaz
Gün vardı geceye göründü ay
Söndü artık ışık gün doğmaz
Güz geldi döküldü yapraklar
Üşüyen ağaçlar yeşermez
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta