Bitmek bilmeyen yorucu nazların,
Kalbime saplanan mızrak sözlerin,
Sönmüş bir ateşin külü gözlerin,
Yordu gönlümü sürgüne gönderdim.
Dünya'yı ben yarattım tavırların,
Ruhuma eza eden kahırların,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın özlü çok güzel bir şiir okudum teşekkürler elinize sağlık.
çok güzel...kaleminize ve yüreğinize sağlık sn özlü.. sonsuz sevgiler..
Ses uyumu harika...yine güzel olmuş...tebrikler.
Tebrikler çok güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta