Şimdi uzaklardayım memleketimden,
Yaşanmışlıklarımın olmadığı bir yerdeyim...
Yapayalnız hissediyorum kendimi,
Geceleri yatakta dönülen bir yerdeyim...
Şehrin karanlığında büyüyor özlemim,
Uykunun gözlere uğramadığı bir semtteyim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta