Bir tren sesi duydum sabahın kör vaktinde,
Raylara çarpan geçmişin yankısıydı sanki,
Kimse binmedi bu trene, kimse inmedi,
Ama ben hep oradaydım,
Sürgün edilmiş hayallerimle yolculuk ediyordum.
Bir kent geçiyor uzakta, yüzler gölgede,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta