Hani ülküm oldun demişti ya kalem,
Ülke başlamış sevenini harcamaya saçından.
Kalemin sevgisini, aşkını duyunca alem,
Kırdı kalemini belinden çok sevme suçundan.
Aşkına bir pare katmamıştı hile,
Koştu peşinden sonucunu bile bile,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta