Zülüflerini yıldızlar tarar laciverdi sularda.
Ay ışığında yıkanmış kirpikleri.
Yüzünün derin hatlarında saklı hüznü, her kıvrımında ayrı bir ritüel.
Gecenin gizinde dolaşır,
Her adımda yalnızlığı yudumlar.
Sermest tebessümler dağıtır sokak lambalarının altında iç çeken yoksul sızılara.
Göğsündeki, kamburlaşmış yaşam kırıntılarına saplanmış,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta