Zülüflerini yıldızlar tarar laciverdi sularda.
Ay ışığında yıkanmış kirpikleri.
Yüzünün derin hatlarında saklı hüznü, her kıvrımında ayrı bir ritüel.
Gecenin gizinde dolaşır,
Her adımda yalnızlığı yudumlar.
Sermest tebessümler dağıtır sokak lambalarının altında iç çeken yoksul sızılara.
Göğsündeki, kamburlaşmış yaşam kırıntılarına saplanmış,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta