Bir insan, bir acı hayat
Ve bir ölüm kucaklardı,
Ağıtların sığıntısında
Üşüyen mor bedenimi,
Titreyen bir hüzün vardı
Hırsının ekşiyen tadında.
Ben miydim uzaklaşan
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




şiir yüklü yüreğinize sağlık.
huzunluydu...yuregınız aşksız kalemınız şiirsiz kalmasın...
Sorun bakalım,
Pencereden boşluğa bakan
Sürgüne.
Aşk buraya,
Ne zaman uğradı en son.
yüreğine sağlık,kutlarım,sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta